Ερωτευμένα χρώματα

Πίσω από τα κλειστά
σου βλέφαρα
τρέχουν ένα σωρό
δικαιολογίες,
συγγνώμες,
επεξηγήσεις.
Τα παραμύθια
είναι τόσο πιο απλά:
Ένας δράκος έφαγε
το ρολόι σου
και τότε τα μαλλιά σου
κόπηκαν και δεν τα έφτανα
για να σκαρφαλώσω
στο μπαλκόνι σου
και μετά άγγιξες ένα αδράχτι
και κοιμάσαι,

ακόμη.


Με εμάς,
είναι πιο ασυνήθιστα.
Καίμε γέφυρες.
Και ενώνουμε αστέρια.
Μετράμε τα λεπτά
του δευτερολέπτου
(όχι δεν έκανα λάθος).
Όλα έχουν χρώμα,
επειδή ξέρω πως έτσι το προτιμάς
και βάφω την διάθεση,
τα ρούχα μου,
το γκαζόν που ξαπλώνουμε
πάνω,
πιο πράσινο.
Τα χείλη μου πιο κόκκινα.


Αδιαφορώ με πάθος
για το
όμορφο τέλος.
Ερωτεύομαι την διαδρομή.
Θέλω τα κύματα,τις παρεξηγήσεις,
τις παρτίδες τάβλι,
τα πρωινά δίπλα σου.
"Ορκίσου οτι δεν θα ξαναδακρύσεις"
και εγώ θα σε αγαπάω
δίχως ,

τέλος.