
Ατμόσφαιρα.
Μην λες μεγάλα λόγια
μου είχες πεί.
Εγώ καταπίνω τις λέξεις μου,
ακόμη.
Όμορφα ψέμματα.
Με διορθώνεις.
"Τα ψέμματα είναι πάντοτε όμορφα."
Σχεδόν.
Είτε ζωγραφίζεις στον
ουρανό με
τα δάχτυλα
σαν πεντάχρονο,
είτε είσαι "το μπαλκόνι
στο τρίτο σύννεφο",
πάντα
είσαι κάτι πάνω από εμένα.
Το γκρι δεν είναι ένα χρώμα μονάχα
Το λένε τα μικρά παιδάκια
με τα γλειφιτζούρια φράουλα
και οι άγνωστοι που
ρωτάς στον δρόμο
για να βρεις το δίκιο σου.
Ανόητε.
Αντικρούεις ότι λέω.
Είσαι η φωνή
κάποιας λογικής
που καίει γέφυρες.
Με μπερδεύει.
Έχω δίκιο
"ΑΚΟΥΣ;"
Όχι,
όχι,
όχι.
Μου κάνεις τη ζωή δύσκολη.
Δύσκολη, όμορφη ζωή.
Ζωή,
όπως και να χει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου