Αντίθετο της πραγματικότητας.

Τα σύννεφα αυτές τις μέρες
κυλάνε σαν τα τρένα
γύρω από
χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Εύχονται να είχαν
κάποια άλλη τροχιά.
Μακριά από
εδώ.
Δακρύζω και
τα μάγουλα σου βρέχονται.
Και χαμογελάς.
Και είναι στιγμές όμορφες
σε άσχημη εποχή,άσχημων πραγμάτων.

Και είναι σαν ο κόσμος γύρω από
αυτή τη στιγμή να γυρνάει πολύ γρήγορα.
Κάποιος μου είχε μάθει
πως τα πράγματα γίνονται
αόρατα σε ταχύτητες
τεράστιες.
και δεν έχει σημασία
αν ισχύει
Γιατί στον δικό μου κόσμο η φυσική
έχει άλλους νόμους.
Απαιτώ το μερίδιο μας στην
φαντασία:


Θέλω να είμαι καθισμένη σε ένα ράφι κουζίνας
σαν ένα συστατικό,
παράξενης συνταγής.
Και όλα να έχουν καινούριο άρωμα.
Τα χέρια σου να είναι
ποτάμια σε όλους τους δρόμους.
Θα ήθελα να είμαστε όλοι,
πλήθος
χαρούμενης συναυλίας
και όχι θλιβερής πομπής.


Χωρίς μουσική αυτή τη φορά,
στροβιλίζονται
στο κέντρο
του δρόμου,
ανάμεσα σε άλλα,
δυο μικρά παιδάκια.
Και σε κρατάω σφιχτά
με τις βλεφαρίδες να αγγίζουν
γιατί
Φοβάμαι να είμαι εδώ,

αν δεν είμαι μαζί σου.