Πίσω από κουρτίνες,αίθουσα,
Γεμάτη ασφυκτικά.
Κοινός ρυθμός,
Κινεί σώματα, χιλιάδες.
Δεν ήταν καν τόσα.
Μουσικός παλμός μαζεύει προθέσεις.
Έτσι, κινούνται οι μέρες.
Όλες οι συμπτώσεις,
Που οδήγησαν στο εδώ και τώρα, όσους γνωρίζω,
Βγαίνουν στην επιφάνεια για αέρα.
Παλάμες χαϊδεύουν ρεύματα. Άλλωστε,
Το δέρμα,είναι έξω από τα όρια.
Γροθιές, ανοίγουν το εσωτερικό,
Και τώρα βλέπεις.
Στο πάτωμα,
Ανάμεσα σε φλέβες και απολήξεις νεύρων,
Αλήθεια.
Γυμνή και ματωμένη, όπως πάντοτε.
Κρύψε το βλέμμα σε καθρέφτες,
εφόσον,ποτέ δεν θα καταφέρεις να δεις,
Αυτό ακριβώς που θέλεις,
ό,τι και αν γίνει.
Και συνέχεια μου δίνει,
Χάρτες,χάρτες,χάρτες.
Για ταξίδια που θα πάω.
Δεν θέλω να πάω εκεί,
Όχι. Δεν καταλαβαίνεις
Θέλω να κυλήσω πίσω από τον
Ήχο,
Εκεί όπου μαζεύονται όλα τα ποιήματα,
Που δεν καταφέρνω να ολοκληρώσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου