ζωγραφίζω μικρά,γαλάζια αεροπλάνα.
Και οι συλλαβές
παιδικές συλλαβές,
συνδέονται αυτό το μεσημέρι,
με φωνές με νόημα.
Τα χρώματα στους δρόμους
καπνοί να πνίγουν
και αίμα.
Το δίκαιο να δείξω
στον Ήλιο:
Δεν Μπορώ.
Και στην γκρι φωτογραφία
εφημερίδας
όλα τα λόγια που μετρούσαν
χάνονται.
Δώσε ένα λόγο να ονειρεύομαι
και χάρισμά σου το όνειρο.
Κόκκινη κόλαση
ο πιο όμορφος παράδεισος
αυτό το καλοκαίρι.
Πέρα από τα τείχη της πόλης
λιβάδια δεν βλέπω
αυτή τη φορά.
Έργο δικό σου
η πόλη του θανάτου.
Ούτε ένα δάκρυ;
Ούτε ένα;
Και στις σημαίες των δρόμων
με τα χίλια μπλεγμένα χαμόγελα
και στις φωνές εκείνες
σαν να το άκουσα,
στο μάγουλό σου να λιώνει.
Ίσως πάλι
πρέπει να ξεχνάω
να έχω όραμα.
dame dame dame dame todo el poder
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου