Χειμερινός κολυμβητής.

Όχι λόγια απόψε.
Σε παρακαλώ.


Να με τραβήξουν οι πρώτες ακτίδες
και να χαθώ.
Αγκαλιάζω τις σκέψεις σου.
Κρυώνω;
Σήμερα,
μπουκάλια αδειάζουν μηνύματα,
στους κύκλους της επιφάνειας,
του μπλέ ονείρου.

Τα δάκρυα το πρωινό αυτό,
καίνε την αυγή
σαν μικρά οράματα.
Δεν ξέρω τώρα
το βλέμα μου σε ποια άμμο λιώνει.
Γιατί δεν πονάει αυτή τη φορά;


Μην μιλάς τώρα.
Θα μπλέξεις τις σκέψεις μου.
Kοίτα με.
Η αγάπη σου χαράζει στο χέρι μου αριθμούς.
Και δεν φοβάμαι.
1001110
και όλα χάνονται σε δυαδική κλίμακα.

Η σιωπή σου με τρομάζει σαν ναυάγιο.
Πνίγομαι σε κάτι βλέμματα
και όχι.
Δεν θα σου πω τι σκέφτομαι στο χείλος
του γκρεμού.
Ναυαγού μπουκάλι πάλι τα λόγια μου;
Σ'αγαπάω σε ακτές,
άπειρες.