Εξομολογήσεις ενός τρομοκράτη.

Υποσχέθηκα σε ένα αγοράκι,
ένα γαλάζιο μπαλόνι με άσπρη κορδέλα.
Για να το στείλει
σε "ειδική αποστολή" στον ουρανό.
Μετά το πλησίασα,άφησα στα χέρια του,
ένα μικρό λοφάκι στάχτη
και του είπα
να κάνει τον ουρανό καμβά.
Πως τα όμορφα τα ζωγραφίζουμε με σκόνη.
Αυτό τρόμαξε.
Μου είπε ''Σε μισώ"
και άρχισε να τρέχει.

Ύστερα,
παρακολούθησα μια θεατρική παράσταση.
Ανιαρή.
Στις σκέψεις μου έτρεχαν φλεγόμενες σειρές
καθισμάτων,
λιωμένα λουλούδια
και θεωρίες περι νεκρής τέχνης.
Γιατί χειροκροτούσαν;

Τέλος,
μου ζήτησαν τρεις λέξεις.
Πίσω από τα βλέφαρά τους
υπήρχαν κάτι
σχεδίες με μίζερα πληρώματα
και μια γελοία σιγουριά σωτηρίας.
και εγώ αρνήθηκα
γιατί τα χρώματα τους δεν μου άρεσαν.



Τρομοκράτης εγώ;
για φαντάσου!