['Η πως να γράφετε καλαίσθητα ψέματα]
Οι άνθρωποι των ανταλλαγών
με τα ξεθωριασμένα
T-shirt.
Θα θέλανε να είχανε μάτια
που μέσα τους να κυλάνε
γαλάζια δάκρυα,
μα γεννήθηκαν σε λάθος γένος.
Μεθυσμένες σκιές,
όταν γυρίζει η πόλη γρηγορότερα
και τα φώτα κάνουν έρωτα μεταξύ τους,
κρατιούνται από τον ώμο
και σιγοτραγουδούν.
Μάσκες και
ψεύτικα λόγια κυλάνε
ανάμεσα στα γόνατα τους.
Έχει ζέστη,
στα μέσα του καλοκαιριού,
και τραγουδάνε τον αρχαίο παλμό.
Η τέχνη τους,
δημιουργεί παραισθήσεις.
Ιδρώνουν οι τοίχοι.
Μισή μερίδα θλίψη,
μισή απαξίωση
και κάτω απ' το τραπέζι
μισή ειλικρίνεια.
Πόσο ψεύτες.
Φοβισμένες λέξεις η ποίηση
σαν mixed tape.
Από αμέτρητα στενάκια
και νοήματα
να σχηματίσεις εικόνα είναι
δυσκολότερο.
Φωνήεντα παραλείπονται,
ανοίγουν πληγές
και εγω σκίζω σελίδες.
Μην τις ζητήσεις πίσω,
παρακαλώ.
Πλάθουν τέχνη πλάθω λόγο
ζωγραφίζω έρωτα
και είναι όλα,
όμορφα,
Σκουπίδια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου