Απόσταση 8 χιλιομέτρων;
τόσο πρέπει να είναι.
Και είναι αλήθεια πως κάποιες φορές,
φαίνεται μεγαλύτερη.
Σε κάθε περίπτωση όμως,
χάνεις το ακριβές σημείο προορισμού.
Είσαι πάντα 8,2
ή 7,9.
Είσαι Λάθος.
Δεν χτυπάει το καταραμένο.
Και περίμενες ώρες.
"Μέρες" με διορθώνεις.
Στην πραγματικότητα,
Τα χαρτάκια του ημερολογίου τοίχου
άρχισαν να σκίζονται από μόνα τους
για να σε γλιτώσουν απ΄τον κόπο.
Δεν έχεις ιδέα τι συμβαίνει.
Δεν μπορείς να περιγράψεις,
όσα είχες με ακρίβεια.
Μα ούτε και ακριβώς πως τα έχασες.
Γυρνάς πίσω,
για να μαζέψεις δευτερόλεπτα.
Να δώσεις διαφορετικές ερμηνείες.
Ένα αστέρι πέφτει στο μπαλκόνι σου,
η κούπα σου αχνίζει
συλλαβίζοντας λέξεις.
Το ραδιόφωνο ψιθυρίζει νότες βασανιστικές
κάθε φορά που το ανοίγεις.
Ο τόνος της φωνής σου έχει αλλάξει.
Και δεν θυμάμαι,
πως θα ήσουν αν δεν ήταν έτσι
Μπορεί και να μην ήσουν.
Μάζεψε ένα λιβάδι κόκκινες τουλίπες,
45 κύματα,αστερόσκονη,δωμάτια κάστρων και μπαλκόνια σπιτιών στην κορυφή του κόσμου. Συγκέντρωσε ποιήματα,προφάσεις,υγρές μαξιλαροθήκες,3 ζευγάρια πάνινα παπούτσια.
Δέσε τα σε ένα πακέτο με κόκκινη κορδέλα.
Και όλα αυτά θα είναι
κάτι Μεγάλο.
Όχι ένα εισιτήριο πρώτης θέσης,
για εκεί.
Ένα ωραίο,
Μεγάλο
τίποτα.
Το προφίλ σου ταυτίζεται με
τον αόρατο έρωτα του 8ου χιλιομέτρου.
Το κούρασες.
Delete account.
Και ένα 8,2 καλό είναι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου