
Κάτσε δίπλα μου στο τραπέζι
όπως την πρώτη φορά.
Με ένα χαμόγελο ανοιχτά πανιά
και δυο χέρια που φτερά άσπρα γίνονται,
δικά μου.
Να φωνάξω άσπρο πάτο δεν μπορώ
γιατί κάθε σταγόνα μου θα φύγει
και θα χαθώ.
Και αν όλα έχουν το δικό τους τέλος,
-ένα πραγματικό σκοπό ύπαρξης-
οι δείκτες στον καρπό, τραγουδάνε το δικό μου.
Έτσι απλά για να μου λείπεις
περισσότερο,
όταν δεν σε βλέπω.
Και να γυρίζω.
Όλες τις φράσεις κρατάω,
μήπως τις πάρεις πίσω
και ανοίξουν καινούριες πληγές.
Μην πάρουνε καινούριοι φόβοι,
μορφή στο μαξιλάρι μου.
Και θα φορέσω μια μεγάλη μπλούζα δική σου και προσευχές αιρετικές θα κάνω και να στήσω θα προσπαθήσω έναν άλλο κόσμο με βροχή κάθε μέρα και τρένα που φεύγουν..προς εσένα. Και σου χω πει πόσα δεν θα υπήρχαν αν έλειπες. Το χέρι σου να κρατήσω θα προσπαθήσω. Και ζητάω συγνώμη προκαταβολικά για όσα ίσως στο μέλλον σε πληγώσουνε.Μα να ξέρεις εγώ στο παραμύθι που μου ψιθυρίζεις στο τηλέφωνο θα κλειστώ.Ανάμεσα σε προφορικές γραμμές,εγώ την υπόσχεση να κρατήσω θα προσπαθήσω:
Δεν αφήνω εμένα πίσω.
Εσένα,Δεν αφήνω.
I made this music player at MyFlashFetish.com. More colors.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου