Η αντίθετη πλευρά των πραγμάτων

Πιστεύω σε εκείνα τα μικρά απογεύματα
που πνίγονται σε καπνούς
και λιωμένα λουλούδια.
Στα μικρά χάρτινα καραβάκια
και τις τσαλακωμένες συγνώμες.


Άκουσα,
ένα μικρό τρένο να τρέχει στις ράγες του
λόγου σου απάνω.
Ίσως και να το φαντάστηκα.

Όλες οι προδομένες γνώμες σου
μέσα σε λιμνούλες
από αίμα
στα πλακάκια του διαδρόμου.
Στο βλέμμα σου η συγνώμη ή το κάλεσμα;

Άκουσα
την σκέψη σου να σπάει
το θολωμένο τζάμι και να χάνεται
στο βρώμικο πεζοδρόμιο
με τα 3000 βήματα.
Ίσως την φυγή σου να φαντάστηκα.


Αργότερα,
σε αντίκρισα μέσα στον καθρέφτη μου.

Πάλι,
μπερδεύω τα Υποκείμενα.