Παραμύθια επιβίωσης

Ένα παραμύθι ακόμα πες μου,
για το πως η γραφή ελευθερώνει,
πως τα δεσμά του χρόνου σπάει
και στο δίαστημα εκτοξεύει ιδανικά,
μεγάλα και ωραία.
Μίλα μου για πίστη σε αξίες
και μελωδίες,
πρωτόγνωρες,
μαγικές πουόμως τα αυτία
δεν τα χαιδεύουν.
Μίλα μου για μια κραυγή που στον ύπνο σου
κάθε βράδυ ταξιδεύει
και πως εσύ,ελπίζεις
οι ώρες της αχτίνας να 'ναι λίγες,
για να σε τυλίξει πάλι.
Φωνάζει μέσα σου η ανάγκη-
ΖΗΣΕ ΜΕ
Σε σκίζει και σε πονάει.
Υποτάξου στα θέλω σου αγάπη μου.
ΑΥΤΗ είναι η ΜΙΑ η ΜΟΝΑΔΙΚΗ υποταγή
που ποτέ δεν θα σε αλλάξει.
Και μείνε εκεί,
στο κέντρο των επιθυμιών σου
με ένα άγνωστο στον κόσμο,χαμόγελο ευτυχίας
το παραμύθι να ζωντανεύεις.
Φώναξε μου
τράβα με μαζί σου στο όνειρο
ΘΕΛΩ και εγώ να ζήσω.
Αρχίνα πρώτος μονάχα.
Ένα παραμύθι πες μου τώρα,
δώσε μου
δυο τρία ψέμματα αληθινά να τα πιστέψω.
Να τα αγαπήσω.
Και αν το παραμύθι, σήμερα βράδυ,
εσύ μου πείς,
σε μια αιώνια γαλήνια στιγμή,
θα σε τραβήξω..