La Valse des Monstres

Επιλογή το να μην ματώσεις
και το αύριο σου χύνεται στους δρόμους,
που εσύ τρέχεις, ανεξέλεγκτο.
Δυο στιγμές παράνοιας και το κυνηγητό
που στο να ζήσεις οδηγεί
ή στο να βρεις τον θάνατο,κάποιο μικρό φθινόπορο.
Οι νιφάδες χθες ξέπλεναν τους πόθους σου
και στην ανυπαρξία εκείνη την βασανιστική
σε ξαναπροσγείωναν.
Μια φωνή μεγάλη,τροματκική
σαν από χείλια δαίμονα
τον αέρα πνίγει
Βγείτε απο μέσα μου.
Βήματα βιαστικά σε μικρά πλακώστρωτα στενάκια,
σαν από Ιταλία του 50 ή κάποια παραίσθηση.
Ξεχύνεται μέσα τους το πιο κρυφό σου μυστικό
και εσύ καθώς πίσω του ιδρωμένος τρέχεις
σαν να σε πονάει το κάθε χτύπημα του αέρα
από τους λυγμούς κατατρώγεσαι.
Για αυτή τη γύμνια σου δεν ντρέπεσαι,
όχι.
Σαν κάποιος ήχος που ξεφεύγει απ'ο
πνευμόνια ελεύθερα
Βγείτε από μέσα μου.
Σε κάποιο παλαιοπωλείο της παλιάς συνοικείας,
προς το τέλος του δρόμου σου καταλήγεις.
Τελευταίος σταθμός.
Μα το μυστικό σου εκεί δεν βρίσκεις.
Μονάχα,έναν παλιό θαμπό καθρέφτη.
Τι περίεργο στ΄αλήθεια οι δαίμονες που τόσα
χρόνια εσένα απειλούν
εκεί,
γύρω απ'το σώμα σου
σαν τα ρούχα αυτά τα παλιά,
να τυλίγονται.