ένα μικρό ρεύμα αέρα το φιλί σου σκορπάει
και χάνεται
Μια μικρή στιγμή που μέσα της σε τραβάει
και χάνεσαι
Είσαι όλα εκείνα που ποτέ μου δεν κατάφερα να αγγίξω.
Η αγάπη μου αυτή ίσως με τρομοκρατεί και
με πνίγει περισσότερο
από τον αιώνια ύπνο.
Και όταν ξεχνιέμαι για λίγο,
και στα μάτια σου μέσα χάνομαι,
φοβάμαι.
Φοβάμαι γιατι η ιδέα του να αφεθώ σε αυτό
το μαρτύριο
με δελεάζει.
Φοβάμαι αν όχι εσένα,την αγάπη σου.
(και τώρα γλυκά με κυκλώνει,
η απόλαυση αυτή
τα μάτια σου πνίγονται στα δικά μου
ήχος,χρώματα και σάρκα πάνω σε σάρκα
και όλα εδώ αρχίζουν
μα που τελειώνουν;
Φοβάμαι.)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου