Μην μου λες τι γίνεται μετα

Στα όνειρά μου μην έρχεσαι
και τις σκέψεις μου τις μικρές,
καθημερινές,
μην τις σκορπάς.
Μου λείπεις.

Άνοιξα σήμερα,
πρώτη μέρα,
ένα παραθυρόφυλλο.
Στις σκιές θαρρώ πως σε είδα
και φοβήθηκα.
Μετά έκλαψα.
Όσο δίπλα μου στεκόσουν,
ποτέ η αγάπη σου δεν με είχε τρομάξει.

Αύριο τη φωνή σου δεν θυμάμαι
και χθες στις σκέψεις μου πετάω
σε μια δική μου,
μικρή πραγματικότητα.
Τώρα σε ύπνο παραδίδομαι για να μην πονάω.
Μου λείπεις.

Στα όνειρά μου μην έρχεσαι,
γιατί η εικόνα σου μέσα τους παράξενη μοιάζει
και το βλέμα σου δεν τ'αναγνωρίζω.
Τις σκέψεις μου, που γύρω σου δεν περιστρέφονται,
μην τις σκορπάς.
Μην μου λες μετά τι γίνεται,
να ξέρω,
δεν θέλω.
Πες μου μονάχα:
σε πονάνε αυτοί
ή τα δάκρυα που κυλούν στο προσωπό μου;
Μην μου λες μετά που θα πας.
Μην έρχεσαι στο τελευταίο μικρό,πρωινό μου όνειρο,
να μου πείς πως όλα έφτασαν το τέλος
και η εικόνα σου μ'αφήνει πίσω.
Μου λείπεις.
Το παραθυρόφυλλο μου ξανακλείνω.
Μην μου μιλάς άλλο.
Μέσα μου τώρα θα σε θάψω βαθιά,
όχι ως ανάμνηση μα
ήρωα που τον χρόνο σταμάτησε.
Μου λείπεις,
μα πίσω τώρα σε αφήνω.