Δεν είναι αρκετά

Κρύες σταγόνες που το μαξιλάρι μου τρυπάνε
σαν μικροί φόνοι
μάλλον το δικό σου δεν αγγίζουν
και θα ήθελα να ξέρεις
πως το όραμα στο παραμύθι
παρερμηνεύεται
και όλα μικρά και ευτελή μοιάζουνε.
Έτσι θα θελες να είναι η αγάπη μου
αδιάφορη για την πορεία τη δική σου;
Στεγνή απο συναίσθημα;
Πονάει όταν απλώνεις τα χέρια σου
και η μορφή εξαφανίζεται πίσω σε κάποιες κίτρινες σελίδες.
Είσαι εσύ στην πραγματικότητα;
το είδωλό σου στον καθρέφτη;
ή λίγες γραμμές μπλεγμένες που το νόημα κρύβουνε;
Τα όνειρά μου τα μεγαλύτερα θα απαρνιόμουν φτάνει να ξερες.
Χάνομαι στις λέξεις τις δικές σου
κάποιο σημάδι ευτυχίας να βρω
Κάποιο σημάδι πως ζεις
όχι μόνο απέναντι μου
αλλα μέσα σου.
Μάταια.
το σ'αγαπάω απ'οτι φαίνεται μικρό και ανούσιο είναι.
Δεν θα το λέω
Θα το σκέφτομαι μονάχα
Ξανά και ξανά
μέχρι να βυθιστεί μέσα μου
και να χαθεί.
Ας χάθεί η ψυχή μου
ας σβηστεί η αγάπη μου



arkei na koitaxeic ec mia
fora monaxa tn eauto sou
stis photografies sou
kai na anagnwriseis
estw kati mikro
kati ligo.